In de wereld van piercen draait alles om precisie, hygiëne, vertrouwen en esthetiek. Maar iets waar niet vaak over gepraat wordt, is de mentale kant van ons vak. Ook ik worstel soms (stiekem) met iets dat “imposter syndrome” heet.
Wat is imposter syndrome?
Imposter syndrome voelt alsof je niet goed genoeg bent, alsof je je succes niet écht verdient, en dat anderen op een dag zullen ontdekken dat je eigenlijk niet weet wat je doet. Het is die innerlijke stem die soms tegen me zegt:
- “Waarom zouden mensen bij míj komen?”
- “Wat als ik het verpest?”
- “Anderen doen het vast beter dan ik.”
Als dit je bekend voorkomt: geloof me, je bent niet de enige.
Waarom juist piercers hiermee worstelen
Piercen is een ambacht dat enorm zichtbaar is. Mensen vertrouwen je hun lichaam toe, en dat is een grote verantwoordelijkheid. Daarbij leven we in een wereld waarin je vooral de perfecte plaatjes online ziet – de successen, de mooie foto’s, de volle agenda’s – maar bijna nooit de momenten van twijfel of onzekerheid.
Ik betrap mezelf er ook wel eens op: ik zie anderen hun prachtige werk posten en vraag me dan af of ik wel goed genoeg ben. Maar diep vanbinnen weet ik dat ik dit werk niet zomaar doe.
Ik ben hier met een reden – en jij ook
Of je nu net begint of al jaren piercet: je bént een piercer. En een goede ook. Als je blijft investeren in je kennis, echt om je klanten geeft en blijft leren, dan ben je precies waar je moet zijn.
Die twijfel die ik soms voel? Die betekent niet dat ik faal – het betekent juist dat ik om mijn werk geef.
Hoe ik omga met imposter syndrome:
Ik herinner mezelf eraan dat ik mijn begin niet mag vergelijken met iemand anders zijn midden. Iedereen heeft ooit zenuwachtig een eerste piercing gezet.
Ik probeer eerlijk te zijn over mijn proces. Leren en groeien horen erbij – en dat is juist krachtig, niet zwak.
Ik zoek contact met een collega. Door erover te praten merk ik dat zelfs de meest ervaren piercers soms nog onzeker zijn.
Ik vier mijn successen. Een mooie genezing, een tevreden klant, een lieve review: dat zijn allemaal kleine bewijzen dat ik op de goede weg ben.
Je bent niet nep – je bent in ontwikkeling
Ik probeer die kritische stem in mijn hoofd zachter te zetten. Ik ben hier niet per ongeluk. Ik heb hiervoor gekozen, ik heb er hard voor gewerkt, en ik verdien mijn plek in deze branche.
Zelfs de meest zelfverzekerde piercers hebben hun dagen van twijfel. Dat maakt ons niet minder professioneel – het maakt ons menselijk.
Blijf groeien, blijf leren, en wees trots op je werk. Jij hoort hier. En ik ook.